Zasiedzenie pasa drogowego?

W polskim prawie istnieje pewna grupa nieruchomości, które z mocy ustaw zostały wyłączone z obrotu (tzw. res extra commercium). Nie jest możliwe przeniesienie własności takich nieruchomości, nie jest możliwe również ich zasiedzenie. Do kręgu tych nieruchomości wchodzą m. in. drogi publiczne i rzeki. Od jakiego momentu możemy jednak mówić o uzyskaniu przez nieruchomość przeznaczoną na drogę statusu rzeczy wyłączonej z obrotu? Odpowiedź na to pytanie może mieć zasadnicze znaczenie dla osób, które zostały pozbawione nieruchomości wywłaszczonych na cele drogowe.

Z reguły w niedługim czasie po przejęciu przez Skarb Państwa takiej nieruchomości, zostaje wprowadzona zmiana w ewidencji gruntów polegająca na sklasyfikowaniu nieruchomości jako „droga”. Niejednokrotnie jednak, ze względu na różnorakie problemy prawne lub ze względu na zmianę planów dotyczących budowy drogi, inwestycja nie jest faktycznie realizowana. W takich sytuacjach nie można uznać, iż dana nieruchomość została wyłączona z obrotu – nie przesądza bowiem o tym wpis w ewidencji gruntów, ale faktyczne istnienie na takiej nieruchomości budowli w postaci drogi. Dlatego też, w okresie, w którym budowa drogi pozostaje wyłącznie w planach i zamierzeniach inwestora, jest możliwe nabycie jej własności przez zasiedzenie.

Kolejnym problemem jest rozróżnienie drogi i pasa drogowego. Zgodnie z treścią ustawy o drogach publicznych pas drogowy to grunt, na którym została posadowiona droga, a także inne obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane m.in. z obsługą ruchu i zarządzaniem drogą (w tym także zieleń przydrożna). Z powyższego wynika, iż pas drogowy to pojęcie znacznie szersze, obejmujące składniki nie będące drogą w rozumieniu ustawy. W związku z powyższym warto zwrócić uwagę, iż w art. 2a w/w ustawy (na mocy którego rzecz ta została wyłączona z obrotu) jest mowa wyłącznie o drodze, a nie o pasie drogowym. Dlatego też można zaryzykować stwierdzenie, iż z obrotu wyłączona jest wyłącznie droga wraz z częścią pasa drogowego, na którym ta droga jest zlokalizowana, a nie cały pas drogowy.

Co prawda Sąd Najwyższy w niektórych orzeczeniach rozszerza wyłączenie z obrotu także na pozostałą część pasa drogowego, ale rozszerzenie to obejmuje wyłącznie tą część, którą stanowi funkcjonalną, techniczną i przestrzenną całość z drogą publiczną (tak SN w postanowieniu z dnia 22 maja 2014, IV CSK 556/13).

Wniosek z tego taki, iż oznaczenie działki jako „droga” nie wyklucza automatycznie możliwości jej zasiedzenia, zwrotu lub nawet nabycia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.