Pojęcie „osoby trzeciej” w rozumieniu art. 229 ugn

Kontynuując wątek, o którym wspomniałem w poprzednim wpisie, chciałbym zwrócić uwagę na pojęcie „osoby trzeciej” występujące w treści art. 229 ugn. Właściwe zidentyfikowanie konkretnego nabywcy jako „osoby trzeciej” ma bowiem decydujące znaczenie dla odpowiedzi na pytanie: czy zwrot jest dopuszczalny?

Niewątpliwie za „osoby trzecie” należy uznać osoby fizyczne i inne podmioty prywatne (jak np. spółki prawa handlowego). Na początku funkcjonowania omawianego przepisu sądy skłaniały się do twierdzenia, iż jednostki samorządu terytorialnego (gminy, powiaty, województwa)  oraz Skarb Państwa w żadnym przypadku nie mogą być uznane za osoby trzecie, a to z racji na fakt, iż to właśnie na tych podmiotach ciążył obowiązek zwrotu nieruchomości.

W późniejszych orzeczeniach odstąpiono od tego poglądu, uzależniając uznanie gminy za osobę trzecią od sposobu nabycia przez nią praw do nieruchomości. Innymi słowy jeśli gmina nabyła własność np. w drodze umowy sprzedaży (np. w związku ze skorzystaniem z prawa pierwokupu) to jest osobą trzecią w rozumieniu przepisów ugn i w konsekwencji uprawnienie do zwrotu wygasa. Natomiast jeśli podstawą nabycia własności przez gminę była decyzja administracyjna (np. komunalizacyjna) – to roszczenie o zwrot nadal przysługuje.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *